In een moderne westerse samenleving bestaan veel ideeën over het goede leven. Veel burgers hangen een bepaalde godsdienst aan of een bepaalde levensfilosofie. In een democratie worden dan ook veel verschillende opvattingen gearticuleerd, die ook in de politiek hun vertaling vinden. Mag en kan in het politieke debat over wetgeving en beleid een beroep worden gedaan op levensbeschouwingen of moeten er uitsluitend argumenten gebruikt worden die voor iedereen aanvaardbaar zijn?
In dit boek wordt aan de hand van een aantal ideeën van hedendaagse politieke filosofen, onder wie John Rawls, ingegaan op deze en andere vragen. Moet er eigenlijk zoveel aandacht zijn voor de argumenten die in het politieke debat worden gebruikt of is in een democratie een democratische attitude voldoende?
Mede aan de hand van een uitgebreide casusstudie over gebruikte argumenten in de negentiende eeuwse schoolstrijd wordt duidelijk gemaakt op welke wijze levensbeschouwelijke argumenten een plaats kunnen krijgen in het politieke debat en hoe het sluiten van morele compromissen in een moderne democratie tot de oplossing van politiek-morele kwesties kan leiden.
Jan Kees Hordijk studeerde Politicologie aan de Rijksuniversiteit Leiden. Van 1995 tot en met 1999 was hij verbonden aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Daarnas was hij korte tijd gedetacheerd bij de gemeente Wateringen. Tegenwoordig is hij werkzaam bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
