Gemeente & Lokaal Bestuur

De rol van de ambtenaar is al enige tijd aan het veranderen. Op verschillende manieren wordt onderzocht en uitgeprobeerd hoe de ambtenaar op nieuwe wijzen samen met burgers en maatschappij concrete resultaten kunnen boeken.

Dit boek geeft de opzet, kwaliteit en betekenis van bestuurskrachtmetingen en financiële verdiepingsonderzoeken weer. Ook wordt ingegaan op de verbinding tussen beide instrumenten. En, betekent een goede financiële positie ook een goede bestuurskracht?

De eigen gemeente is het belangrijkste kader voor oordeelsvorming over de overheid want een gemeente is dichtbij en verantwoordelijk voor veel taken die burgers raken. Gemeenteraadsverkiezingen lijken daarom de ware bestuurskrachttest. Burgers vatten een oordeel over inhoud, omvang en gevolgen van geleverde prestaties samen in een stem. Toch schiet die test tekort. Daarom zijn aanvullende terugkoppelingsmechanismen nodig die iets zeggen over kwaliteit van overheidshandelen. Het nieuwste fenomeen is de bestuurskrachtmeting, die als vorm van spiegelen centraal staat in dit boek.

Cities become increasingly connected through formal international relations and networks. They partner up to transfer resources and to exchange municipal knowledge and expertise. Do these partnerships lead to better local government institutions and a more powerful position of citizens in these countries? How do city partnerships emerge, and what do cities need in order to maintain international relations?

Recent developments in some countries suggest that the era of the citizen as a mere voter and as a customer of local services slowly has come to an end. Is the dominance of traditional models of representation and of New Public Management decreasing? Can this trend be observed in all Western European democracies?

In deze studie worden vier bestuursmodellen geëvalueerd, die zijn toegepast om vorm te geven aan regionaal beleid op het terrein van volkshuisvesting. Aan de evaluatie ligt uitvoerig emperisch onderzoek ten grondslag. Daarbij is onder meer gekeken naar de invloed van machts- en afhankelijkheidsverhoudingen tussen de betrokken bestuursinstanties en van de interbestuurlijke cultuur op de totstandkoming van regionaal beleid.

Wat gebeurt er binnen een gemeentelijke organisatie als de dienstverlening wordt gereorganiseerd om deze klantgerichter te maken? Welke organisatievormen worden daarvoor ontwikkeld en welke ervaringen worden daarmee opgedaan? Hoe behulpzaam zijn voorbeelden uit andere gemeenten en welke rol speelt het gedachtegoed van Overheidsloket 2000?

This book explores the reality of balancing central-local relations in the provision of basic services in Ghana. The author’s finding is that decentralization in practice in Ghana does not reflect the devolution objective specified by the country’s laws.

Veel politici, bestuurders en ambtenaren gaan ervan uit dat de inzet van interactief beleid vanzelfsprekend tot draagvlak leidt. Een veelvuldige en vroegtijdige dialoog met burgers, maatschappelijke instellingen en bedrijven levert immers meer steun op zo lijkt de redenering. Dat is natuurlijk een mooi uitgangspunt, maar gaat dat in de bestuurlijke praktijk wel echt zo? In welke gevallen gaat die redenering op? En welke wereld schuilt er eigenlijk achter het concept draagvlak?

De prestatiemonitor van gemeenten ‘De Staat van de Gemeente’ is inmiddels door veel gemeenten toegepast. Deze monitor geeft per gemeente in rapportcijfers de waardering door burgers vanuit verschillende rollen (zoals die van klant van de gemeente, onderdaan, belastingbetaler, partner, wijkbewoner en kiezer). Dit boek gaat over de opzet, inhoud, toepassing, uitkomsten en betekenis van de prestatiemonitor. Is ‘De Staat van de gemeente’ een instrument dat beloftes waarmaakt of is de scoredrift te groot geworden?