Onderzoek naar de sociale effecten van stedelijke herstructurering heeft in Nederland al veel plaatsgevonden. In verreweg de meeste gevallen werden volwassenen onderzocht. Het is nauwelijks bekend welke effecten stedelijke herstructurering heeft op jongeren. Dit onderzoek brengt daar verandering in.
De onderzoekers hebben zich in dit boek vooral gericht op de vraag in hoeverre jongeren profijt hebben dan wel nadeel ondervinden van het feit dat zij vanwege sloop hun woning moesten verlaten. Sloop van de woning betekent vaak, maar niet altijd, een verhuizing naar een andere buurt. Uit het onderzoek blijkt dat veel jongeren het aanvankelijk vervelend vonden om te moeten verhuizen, maar dat ze uiteindelijk vinden dat hun woonsituatie is verbeterd na de sloop: ze wonen vaak in een betere of grotere woning van een hogere kwaliteit. Veel jongeren zijn wel opnieuw in achterstandsbuurten terecht gekomen. Mede daarom vinden veel jongeren dat ze qua woonbuurt minder progressie hebben geboekt dan qua woning.
In termen van sociale contacten en activiteiten hebben veel jongeren wel te lijden gehad van de verhuizing. Velen zien hun oude vrienden en bekenden niet meer en velen zijn gestopt met bijvoorbeeld sportactiviteiten. Sloop en verhuizing zijn hierbij overigens niet altijd de schuldige. Jongeren stoppen ook met bepaalde contacten
of met activiteiten, omdat zij gewoon in een andere leeftijdscategorie komen. Qua onderwijs en arbeidsmarkt zijn er geen noemenswaardige effecten gevonden van een gedwongen verhuizing.
Al met al komt uit dit onderzoek naar voren dat de stedelijke herstructurering positieve effecten heeft gehad op de wooncarričre van jongeren. Op andere terreinen heeft de gedwongen verhuizing meestal geen effect (onderwijs, arbeid) of slechts een tijdelijk effect (sociale contacten, vrijetijdsbesteding) gehad.
