06-04-07 12:00
De theorie achter het veelbesproken verkoopconcept van de long tail is dat als je maar genoeg verschillende producten beschikbaar maakt voor verkoop, het volume van verkochte ‘eentjes’ en ‘tweetjes’ uiteindelijk dat van de bestsellers overstijgt. Ook wij passen deze strategie toe en zetten oude titels weer online, en inderdaad, de ‘oudjes’ gaan weer lopen. In de praktijk krijgt de long tail echter al snel een staartje.
Het verhaal van de long tail gaat over de overgang van de fysieke winkel naar de virtuele winkel. Vroeger was er maar beperkte schapruimte voor artikelen beschikbaar. Een winkelier deed er dus verstandig aan om een beperkt assortiment te voeren van artikelen die goed liepen. Een breed assortiment is leuk voor de klant, maar levert uiteindelijk te weinig verkoopvolume op om te kunnen overleven.
Onbeperkte schapruimte
Bij webshops werkt dat anders; de ‘schapruimte’ is immers onbeperkt. Grote webwinkels als Amazon en bol.com hebben honderdduizenden boeken in het assortiment. Slimme filters, zoekfuncties en de bekende ‘andere klanten kochten ook’ tips maken dit brede assortiment toch overzichtelijk.
Ook Eburon kent een long tail, we hebben in de loop der jaren meer dan 1500 boeken gepubliceerd. Maar jarenlang verschoven de oudere titels naar zolder en raakten daar in de vergetelheid.
Met de introductie van een nieuwe webshop begin 2006 kregen we onbeperkte virtuele schapruimte en werden er tientallen oude titels online gezet. En inderdaad, éénmaal online gingen ‘de oudjes’ weer lopen. Langzaam, dat wel, maar toch.
Database vullen
Gratis onbeperkte schapruimte, dat klinkt als een droom van elke boekhandel en uitgever. Een droom die gebaseerd is op één van de uitgangspunten van de long tail, namelijk dat 'bits en bytes' en daarmee productvermeldingen zo goed als gratis zijn.
Een database met duizenden flapteksten en afbeeldingen hoeft inderdaad niet veel te kosten. Maar onze ervaring is dat die databases niet zo makkelijk gevuld raken.
Die flapteksten moet je namelijk eerst ‘even’ overtypen. Boekomslagen moeten gescand worden, specificaties moeten weer opgediept worden, het boek moet gewogen worden, oude prijzen in guldens moeten nog gecorrigeerd worden voor de inflatie, prijzen die bovendien nog in euro’s omgerekend moeten worden.
Als je de boeken vervolgens aanmeldt bij het Centraal Boekhuis, Bol.com of Amazon.com, dan hoef je weliswaar niet eerst de informatie opnieuw bij elkaar te zoeken en over te typen, maar alles moet wel weer ingevoerd worden. Want iedereen heeft z’n eigen databasesystemen die uiteraard niet compatibel zijn. Ook deze bits en bytes vragen wederom tijd en aandacht.
Het staartje van de long tail
Kortom, voordat je ook maar één exemplaar van een oud boek hebt verkocht, zit er per titel toch al bijna een uur werk in. Bij een backlist van 1000 oude titels heb je het over evenzoveel uren werk om alles in te voeren. Reken maar uit, dat is een investering van enkele duizenden euro’s die niet zomaar terugverdiend is.
Wie begint met het toepassen van de theorie van de long tail moet er rekening mee houden dat ‘minder verkopen van meer producten’ ook betekent dat die producten wel eerst online gezet moeten worden. En dat men, indien men meerdere verkoopkanalen bedient, al deze producten overal weer opnieuw moet invoeren en dat, naarmate het assortiment groeit, het ook veel tijd komst om een nieuw verkoopkanaal toe te voegen, zo lang de verschillende databases niet met elkaar kunnen praten. En dat alles vertelden ze er in het boek over de long tail helaas niet bij.
