De Duitse staatsman Otto von Bismarck zei ooit: ‘het mooiste is natuurlijk om zelf macht uit te oefenen, maar als dat niet mogelijk is kan men er altijd nog over schrijven’. Met dat troostrijke advies publiceerde Arend Jan Boekestijn, nadat hij in november 2009 de Tweede Kamer verliet, een reeks essays en columns. Deze hier gebundelde stukken gaan over de wereld om ons heen en zijn gethematiseerd naar land en onderwerp.
Vele vraagstukken komen aan bod. Kan een monetaire unie economische divergentie overleven? Wat zullen de gevolgen zijn van het machtsverval van de VS en Europa en de opkomst van China en India? Hoe komt het dat de Arabische omwentelingen de lente oversloegen en pardoes in de winter belandden? De bundel bevat daarnaast een aantal kritische artikelen over de Euro die twee decennia geleden zijn geschreven.
In deze bundel zitten natuurlijk ook een aantal ‘Boekestijntjes’ verstopt. Zo wordt de Britse voorliefde voor het vulgaire historisch verklaard, komt het erudiete populisme van de Teaparty aan bod, passeert de Chinese politieke archeologie in Afrika de revue, en wordt genadeloos blootgelegd dat de criticasters van Sarrazin niet eens de moeite hebben genomen zijn boek te lezen. Ook liefhebbers van Franse politieke schandalen kunnen hun hart ophalen.
De bundel sluit af met een Young Person’s Guide to Parliament voor iedereen die geplaagd wordt door politieke ambities.
Arend Jan Boekestijn is historicus en verbonden aan de Universiteit Utrecht. Hij schrijft een wekelijkse buitenlandcolumn voor Elsevier. Van 2006 tot 2009 was hij lid van de Tweede Kamer voor de VVD.
