Ordebewakers en ordeverstoorders

In ‘Ordebewakers en ordeverstoorders’ beschrijft en analyseert Wilfred Verweij de escalerende mis-handelingen rondom de justitiële jeugdinrichting ‘t nieuwe Lloyd in de periode van eind 2001 tot de onomkeerbare sluiting 2005. Verweij weet op respectvolle wijze documenten en gesprekken met betrokkenen in een wetenschappelijk onderzoekskader te plaatsen waardoor een kritische reconstructie ontstaat en een kijkje gegeven word in de black box DJI/JJI.
Verweij toont aan dat de sluiting van ‘t nieuwe Lloyd komt doordat de belangrijkste actoren bezig zijn met symptoombestrijding in plaats van zogenaamde tweede orde veranderingen (contextverandering). Hiernaast is er sprake van het impliciet negeren en toedekken van meer systemische conflicten en besturingsvraagstukken van DJI/JJI.
Het boek is een waardevolle leerzame MUST voor allen die zich in deze wereld van het publieke domein begeven. De denk- en handelswijze van betrokkenen is soms nog schokkender dan men kan vermoeden.
Opvallend in de studie is dat de rol van de tweede man naast de interimmanager nl de directeur pedagogisch beleid onderbelicht blijft. De jeugdinrichting heeft immers toch een pedagogische en maatschappelijke taak. Wat was zijn rol in de liefdevolle gijzeling ?
Opvallend is ook dat buiten beschouwing van deze studie is gebleven de eenzijdige beëindiging door interimmanager en sectordirectie JJI in 2002 van de samenwerking met De Doggershoek (Den Helder) op unit 3 in t nieuwe Lloyd of met andere woorden de ingang gezette tweede orde verandering.
Het meer structurele karakter van de onderliggende problematiek had mogelijk beter onderbouwd kunnen worden door de context van de studie uit te breiden naar ‘ cluster Groot Amsterdam’. Er had dan oa een relatie gelegd kunnen worden met de casus De Doggershoek waarbij 1 november 2001 een projectleider ingevlogen werd. De projectleider was beoogd opvolger van de algemeen directeur na de formele opening zomer 2002 van de nieuwbouw van De Doggershoek. In deze casus speelden vergelijkbare processen en patronen (zonder OR element) als beschreven en geanalyseerd in de studie van Verweij. In de casus Doggershoek werden diverse betrokken actoren echter sterk gedreven door missie, visie en ‘het kind centraal’ waardoor men op inhoud altijd tot tijdelijke overeenstemming wist te komen.
De reconstructie en analyse geeft een waardevol inzicht in structurele (ziekmakende) patronen waardoor het boek zich uitermate goed leent als leermiddel en een spiegel voor oa de overheid en politiek.

Hoe zou het gaan met de interimmanager en de sector directeur JJI na het lezen van dit boek ?

Renee Middel
(Directeur Jongeren Zorg De Doggershoek juni-2000 /juni-2004 )