De berichtgeving in de media over Turkse en Marokkaanse Nederlanders en de islam is anno 2005 vaak ronduit negatief. Dit betreft ook de relaties tussen mannen en vrouwen en seksualiteit. In de pers is veel aandacht voor loverboys, zedendelicten van jongens, al dan niet gedwongen migrantenhuwelijken, vrouwen op de vlucht voor eerwraak, vrouwenonderdrukking, (seksueel) geweld tegen vrouwen, antihomoseksueel geweld, enzovoort. Fictie en werkelijkheid zijn daarbij niet gemakkelijk te onderscheiden, waardoor vooroordelen en stigmatiseringen ontstaan gebaseerd op ‘van horen zeggen’.
In deze literatuurstudie naar seksualiteit en relaties bij Turkse en Marokkaanse Nederlanders worden fictie en feiten van elkaar gescheiden. Deel 1 geeft een beeld van de culturele en religieuze invloeden uit het land van herkomst, zoals de invloed van islam en familie-eer op relaties en seksualiteit. In deel 2 wordt ingegaan op de Nederlandse situatie.
Er wordt veel aandacht gegeven aan de integratie van Turken en Marokkanen in Nederland, waarbij ook de belemmeringen die zij ervaren als gevolg van negatieve beeldvorming en de relatief slechte sociaal-economische positie aan de orde komen. Specifieke zaken zoals loverboy-praktijken, eerwraak en migrantenhuwelijken worden nader belicht. Er worden nieuwe inzichten besproken met betrekking tot de seksualiteit en relaties van Turkse en Marokkaanse jongeren.
Paul Vennix en Ine Vanwesenbeeck zijn respectievelijk als senior-onderzoeker en hoofd van de afdeling Onderzoek verbonden aan de Rutgers Nisso Groep.
