Tussen 1950 tot 2000 werd de industrie een steeds minder belangrijke sector binnen de Nederlandse economie. Dit proces van desindustrialisatie betrof onder andere de textielindustrie als één van de grotere bedrijfstakken, waarbij slechts weinig ondernemingen kans hebben gezien te overleven.
In Strategische besluitvorming in een neergaande bedrijfstak wordt getoond welke externe en interne factoren de belangrijkste oorzaak van de neergang van de Nederlandse textielindustrie zijn geweest en hoe dit proces zich heeft voltrokken. Daarnaast geeft deze studie een gekwantificeerd inzicht in de uiteenlopende strategische maatregelen die door individuele ondernemingen zijn genomen. Het laat zien welke strategische maatregelen op korte en langere termijn succesvol zijn geweest en welke niet.
Doordat het onderzoek de gehele bedrijfstak (katoen-, rayon- en linnenindustrie) betreft, kan gebaseerd op de ervaring uit het verleden een betrouwbaar beeld worden opgebouwd van het slagen en mislukken van strategische maatregelen in een structureel neergaande bedrijfstak.
De auteur H.J. Hesselink (1935) vervulde vele jaren leidinggevende en bestuurlijke functies binnen de Nederlandse textielindustrie, ondermeer bij de NV Stoomspinnerij Twenthe, de latere Textielgroep Twenthe NV, en Koninklijke Nijverdal-Ten Cate NV, thans Koninklijke Ten Cate NV.
