Travestie is meestal anders dan wat men daarover in de media krijgt voorgeschoteld. De meeste travestieten houden het angstvallig voor hun omgeving verborgen en gaan zeker niet in een jurk de straat op. Zij durven niet te laten zien wie zij (ook) zijn. In deze transgenderstudie, waaraan bijna vijfhonderd travestieten uit Nederland en Vlaanderen hebben deelgenomen, wordt travestie diepgaand van uiteenlopende invalshoeken belicht.
Uitgebreid wordt aandacht geschonken aan wat het dragen van vrouwenkleding voor travestieten betekent; travestie blijkt voor hen noodzakelijk. Helder wordt uiteengezet tot wat voor problemen onderdrukking van travestie kan leiden. 'Uit de kast komen' is daarom op den duur meestal niet te vermijden.
Duidelijk wordt ook dat travestie maatschappelijk geïntegreerd moet worden. Daarvoor is naast vrijheid van gender tevens opheffing van de genderdichotomie in onze cultuur noodzakelijk: travestieten passen vaak niet in het hokje man of vrouw.
Speciale aandacht wordt besteed aan de mogelijkheden en onmogelijkheden van travestie in heterorelaties. Daarbij komt ook het perspectief van de partner uitgebreid aan de orde. Of travestie in deze relaties een plaats kan hebben, blijkt van veel factoren afhankelijk.
Het rapport besluit met uitgebreide richtlijnen voor zowel travestieten als hulpverleners over hoe men het beste met travestie om kan gaan.
